Wiersze dedykowane mamom na majowym spotkaniu Dyskusyjnego Klubu Książki

„Jest jedna miłość, która nie liczy na wzajemność, nie szczędzi ofiar, płacze, a przebacza, odepchnięta wraca – to miłość macierzyńska” – Józef Ignacy Kraszewski.

21 maja członkinie Dyskusyjnego Klubu Książki spotkały się w czytelni biblioteki. Tematem majowego spotkania była poezja poświęcona matkom i wyjątkowemu świętu, jakim jest Dzień Matki. To jedno z najbardziej uniwersalnych świąt na świecie – obchodzone niemal pod każdą szerokością geograficzną, choć w różnych terminach i zgodnie z odmiennymi tradycjami.

Dzień Matki jest świętem rodzinnym, pełnym wzruszeń i wdzięczności. Dzieci przygotowują własnoręczne laurki, wierszyki, piosenki oraz drobne upominki dla swoich mam. Choć sposób świętowania różni się w zależności od kraju, wszędzie przyświeca mu ten sam cel – okazanie miłości i podziękowania za trud wychowania.

Tradycja czczenia matek sięga czasów starożytnych. W Grecji szczególnym kultem otaczano boginie-matki oraz Matkę Naturę, symbolizujące płodność i urodzaj. W Rzymie oddawano cześć bogini Cybele podczas kilkudniowych uroczystości zwanych Hilariami. Po okresie średniowiecza zwyczaj ten odrodził się w XVII wieku w Anglii i Szkocji jako „Mothering Sunday” – Niedziela u Matki, obchodzona w czwartą niedzielę Wielkiego Postu.

Podczas spotkania klubowiczki rozmawiały również o tym, jak Dzień Matki obchodzony jest w różnych krajach świata. W Stanach Zjednoczonych święto ma rangę narodową i przypada na drugą niedzielę maja. W Wielkiej Brytanii całe rodziny spędzają ten dzień wspólnie w domu rodzinnym. W Hiszpanii mamy otrzymują tradycyjne śniadanie do łóżka, a w Australii przypina się do ubrań goździki – białe ku pamięci matek, których już z nami nie ma. W Meksyku święto ma charakter religijny, we Włoszech celebruje się je rodzinnymi spotkaniami przy kawie i słodkościach, natomiast w krajach arabskich obchodzone jest już 21 marca.

Historia Dnia Matki w Polsce związana jest z Krakowem, gdzie po raz pierwszy obchodzono je w 1914 roku. Już w latach 20. XX wieku dzieci wręczały mamom laurki, recytowały wiersze i obdarowywały je drobnymi prezentami. Polska pozostaje jedynym krajem, w którym Dzień Matki obchodzony jest 26 maja. To dzień pełen życzeń, kwiatów, laurek oraz rodzinnych spotkań.

W trakcie spotkania uczestniczki czytały wiersze poświęcone matkom, m.in. Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego „Spotkanie z matką”, Anny Kamieńskiej „Dom matki”, Marii Konopnickiej „Do matki”, księdza Jana Twardowskiego „Do matki” i „Dziękuję”, a także utwory Joanny Kulmowej i Konstantego Dobrzyńskiego. Szczególnie wzruszającym momentem było odczytanie osobistego wiersza jednej z klubowiczek, dedykowanego swojej zmarłej mamie.

Spotkaniu towarzyszyła również muzyka. Uczestniczki wysłuchały znanych utworów poświęconych matkom w wykonaniu Mieczysława Fogga „O matce pieśń”, Wojciecha Młynarskiego „Nie ma jak u mamy”, Bernarda Ładysza i Marii Ratajczyk-Ładysz „Moja matko, ja wiem”, Violetty Villas „List do matki” i Waldemara Koconia „Uśmiechnij się mamo”. W czasie spotkania wywiązała się ciekawa rozmowa pełna wzruszeń i wspomnień. Nie zabrakło wzruszeń, wspomnień i refleksji nad wyjątkową rolą matki w życiu każdego człowieka. Jak jednym słowem opisać miłość matki? Bezgraniczna, ponadczasowa i nie do opisania słowami.

Następne spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki odbędzie się już w czerwcu. Zapraszamy!